نقی،یعنی توپاکی!پاک تراز                 همان آبی که در جنت روان است
                  نقی،چون مظهر پاکی ست                 نامش برای قرنِ آلوده, گران است
                  به نام مادر آئینه سوگندزهرا             همان که صبح چشمش جاودان است
                  نخواهد از نفس افتاد این عشق           که از "هادی" به قلب عاشقان است                  به کوریِ دو چشم آن حقیری که              از فرط حقارت بد دهان است
                  به هر دیوار ِاین دنیا نوشتیم                  "نقی" زیباترین نام جهان است

---

تقسیم پایان قیامت به بهشت و جهنم درقرآن مجید،به این خاطر است كه مردم در دنیا با اختیار و انتخاب خودشان  به دو  دسته تقسیم شده‏ اند زیرا درحساب پروردگار چنین تقسیمى وجود ندارد، او مردم را چنین تقسیم نكرده است ، بلكه او با كتاب‏ها و پیامبرانش مردم را به صراط  مستقیم  دعوت كرده ، گروهى با آزادى و اختیار خودشان، صراط مستقیم و گروهى نیز راه ضلالت را انتخاب كردند

اگرحركت در صراط مستقیم به اجبار خدا بود، بهشت نباید به وجود مى‏ آمد، چون مزد و  پاداش معنا نداشت . همه پاداش پروردگار مربوط  به آن انتخاب، نیت و خواست آزاد مردم است
دلیل :اگر مردم را به اجبار در راه ضدّ صراط مستقیم مى‏ انداخت، دوزخ و كیفر معنى نداشت،چون بشر دراین زمینه مجرم و مقصِّر نبود. وقتى اراده‏ اش را سلب كنند، بدون این كه خودش دخالت داشته باشد،او را در زشتى بیاندازند، براى چه او را كیفر كنند؟
خداوند بزرگ در قرآن كریم خودش را حكیم معرفى مى‏ كند.كیفر كسى كه خودش در جرمش دخالت و اراده‏ اى نداشته، بر حكیم، قبیح است

و خدا كار قبیح نمى‏ كند. همچنین پاداش به كسى كه خودش در كار پاك، نیت و اراده ‏اى نداشته است نیز صحیح نیست، پاداش چه چیزى را به او بدهند؟

«قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ فَلَوْ شاءَ لَهَداكُمْ أَجْمَعِینَ»  «بگو: دلیل و برهان رسا [كه قابل ردّ،ایراد،شك و تردیدنیست‏] مخصوص خداست، و اگر خدا مى‏ خواست قطعاً همه شما را [به طور جبر] هدایت مى‏ كرد.»(1
بنابراین نه هدایت و نه گمراهى، هیچ كدام اجبارى نیست. آیاتى كه می ‏گوید

»(إِنَّ اللَّهَ یُضِلُّ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ أَنابَ»(2‏خداست كه هر كس را بخواهد بی‏راه میگذارد و هر كس را كه [به سوى او] بازگردد به سوى خود راه می ‏نماید.»

---

1. سوره انعام آیه 149
2. سوره رعد آیه 27

سلام دوستان عزیز سالروز ولادت حضرت امام باقر(علیه السلام) و همچنین سالروز آزاد سازی خرمشهر را خدمتتان تبریک می گویم.

یکی از دیدگاه هائی که در مورد نیاز به دین وجود دارد، دیدگاه حداقلی می باشد. این دیدگاه هم از طرف دانشمندان غربی و هم از سوی روشنفكران مسلمان مطرح گردیده است. به نظر آنها نیاز به دین در محدوده خاصی می باشد و دین فراتر از آن نمی تواند پاسخگو باشد. این محدوده ها عبارتند از :

الف: مسائل ماوراء طبیعی (دیدگاه گالیله)

او می‌گوید نباید هر انتظاری را از دین طلب كرد و حل مسائل فنّی وتخصصی علوم وفنون از دین توقعی نابجاست.

دلیل گالیله: در صورت دخالت دین در مسائل علوم تجربی شاهد تعارض بین دین و علم خواهیم بود و از آنجا كه یافته‌های علمی با تجربه و آزمایش به ثبوت و قطعیت رسیده‌اند نمی‌توان گزاره‌های دینی را در این موارد صحیح دانست پس بهتراست برای رهایی از این تعارض محدوده دین را به حل مسائل ماوراء طبیعی محدود نماییم.

 

بحثی که داشتیم در مورد نیاز به دین و بررسی   دیدگاه «اریك فروم» بود. دیدگاه «اریك فروم» در بعضی موارد نه تنها با دین سازگاری ندارد بلکه بعضا مخالف اهداف دین می باشد و دیدگاه ایشان از چند جهت دارای اشکال و انتقاد می باشد :

1- مسؤولیت‌گریزی: مسؤولیت‌گریزی،عامل گرایش به دین نیست بلكه عامل دین‌گریزی است؛ زیرا دین خود مسؤولیت آور است. آن ‌كه به دین ایمان می‌آورد، نه به‌خاطر گریز از مسؤولیت است؛ زیرا در این صورت، مسؤولیت بزرگ‌تری را كه همان دین است، نمی‌پذیرفت. بلكه به‌خاطر مسؤولیت‌پذیری است كه به دین روی آورده است.

2- آزادی‌گریزی: آزادی‌گریزی مدلّل نیست. این‌كه انسان از آزادی مطلق وحشت دارد و از آن گریزان است، قابل اثبات نیست؛ به‌ویژه با نگاهی به تاریخ، این امر روشن‌تر می‌شود. در تاریخ، برای دست‌یابی به آزادی و یا برای افزایش بر آزادی موجود كه از آن برخوردار بودند، نهضت‌های خونین بسیاری پدید آمده است. هیچ‌گاه آزادی از انسان به‌طور كامل نفی نشده است، تا گفته شود درگیری‌های مهم تاریخ برای رسیدن به حدّاقل آزادی بوده است. انسان همیشه از برخی آزادی‌ها برخوردار بوده است و تلاش او برای دست‌یابی به آزادی‌های دیگری است كه از آن بی‌بهره بوده است. پس انسان، آزادی‌گریز نیست بلكه آزادی‌طلب است.

 

همیشه و همه جا ،در کوچه و بازار، در اقتصاد و فرهنگ، در دین و مذهب، از نیاز و نیازمندی بشر زیاد گفته می شود. اساسا خلقت بر اساس نیاز بوجود آمده است ، در نظام آفرینش تنها چیزی قابل بقاست که مورد نیاز بوده باشد و همان نیاز بودن ضامن بقای آن است.

 به عبارت دیگر تنها چیزی قابل بقاست،که اثر نیک و مفید نسبت به سایر اجزاء عالم و پیکره عالم داشته باشد که اگر بی خاصیت و بی اثر باشد، محکوم به زوال و فناست.هر چه را که احساس کنیم دیگر خاصیتی ندارد، آن را طرد می کنیم وهیچ چیزی از این قاعده مستثنی نیست.

قرآن کریم به زیبایی مثال می زند،می فرماید:«فاما الزبد فیذهب جفاء واما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض» آنچه بی اثر است و بی فایده، مانند کف روی آب است و آنچه مفید است و بر حق مانند سیل.

 کف از بین می رود اما آب باقی می ماند این قانون در بسیاری از حوزه ها قابل اجراست،که یکی از آن حوزه ها اجتماع است.هرموردی که نیاز اجتماع و مفید به حال اجتماع باشد و اجتماع را به سوی خیر و تکامل هدایت کند، در نظام خلقت باقی و برای اجتماع بشر محفوظ می ماند و اگر نیاز نباشد نمی توان آن را به زور نگه داشت این قانون خداست .

قرآن کریم می فرماید:«انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون» می خواهد بگوید این قرآن، همیشه مورد نیاز بشر است ،بنابراین ما همیشه آن را محفوظ خواهیم داشت.

 اگر اسلام این قدرت را نداشته باشد که نیازهای جامعه بشری را رفع کند، امکان ندارد باقی بماند اما اسلام این توانایی را داشته و باقی خواهد ماند ، تنها وظیفه ما این است که این احساس احتیاج و نیاز را در بشر بیدار کنیم و این امر مورد نیاز را به بشر محتاج عرضه بداریم ، به همین مقدار کافیست ،نمی خواهد نگهدارش باشیم او خودش جای خود را باز می کند.

........................................................

پی نوشت ها:

 برگرفته شده از پانزده گفتار شهید مطهری ص 15 به بعد
1)سوره  رعد آیه 17
2)سوره حجر آیه 9

این روزها درسایت ها و شبكه های اجتماعی یك نام زیاد شنیده می شود:شاهین نجفی

نامی كه باعث رنجش خاطر میلیون ها شیعه شد.

قضیه از جایی شروع شد كه  عده ای با تشكیل كمپینی به نام كمپین امام نقی در فیسبوك شروع به ساختن انواع و اقسام طنز كردند؛جریانی كه  به باور ما شیعیان توهین به مقدسات شیعه بود و هست.

اخیرا خواننده ای به نام شاهین نجفی رپر معروف خارج نشین، ترانه ای ساخته با عنوان نقی كه موضوع بحث ها و گفتگوهای زیادی در فضای مجازی و حقیقی شده اس.

عده ای از موافقان این ترانه و این حركت، با اعتراض به حكم آیت الله صافی گلپایگانی معتقدند به اقتضای آزادی بیان هر كسی می تواند عقیده اش را ابراز كند.

مخاطب این پست من دقیقا این طیف از  افرادی هستند كه به نوعی از این خواننده حمایت كرده اند و من بدون اینكه  بخواهم در اینجا بحث فقهی و درون دینی  مطرح كنم تنها یك نكته اخلاقی را به عنوان یك انسان و یك ناظر این ماجرا و نه به عنوان یك شیعه مطرح می كنم :

اینكه اصلی در اخلاق و فلسفه اخلاق وجود دارد كه ما بدون وجود دلیل و ضرورت حق نداریم عواطف انسان های دیگر را جریحه دار كنیم و اگر بدون دلیل و ضرورت احساس انسانی دیگر را جریحه دار كردیم در واقع فعلی غیر اخلاقی را مرتكب شده ایم

ما فقط وقتی می توانیم تعادل  احساس و روانی دیگری را بر هم بزنیم كه
 اولا توان تشخیص مصلحت و مفسده آن فرد را داشته باشیم
 ثانیا این بر هم زدن تعادل دلیل محكمی داشته باشد
بگذارید با یك مثال مساله را روشن تر كنیم
 وقتی كه جوانی در گیر و دار یك عشق كور است و خانواده او با دلیل قطعی  مخالفت خود  را اعلام می كنند و احساس او را جریحه دار می كنند اما این ناراحتی موقتی به دلیل مصلحت بلند مدت این جوان است لذا مخالفت پدر و مادر مخالف قوانین اخلاق نیست چون دو شرط بالا را دارد

یا توجه به توضیحات و این اصل اخلاقی

تصور می كنم( به عنوان یك ناظر) قطعا كار این خواننده محكوم است چرا كه بی دلیل  وبدون ضرورت احساسات میلیون ها شیعه را آزرد خصوصا اینكه در میان شیعیان عنصر محبت بسیار پررنگ است و هر گونه توهینی به ائمه در واقع پا گذاشتن بر روی این عنصر مهم در وجود یك مسلمان شیعی است.

زمین خوردن چه زیباست، اگر هدف             بوسیدن خاک پای مادر باشد
ولادت یگانه بانوی عالم حضرت زهرای مرضیه س و روز مادر این گوهر محبت وهمچنین روز زن را به شما تبریک عرض میکنیم.  
                                                                              
مدار و محور زندگی و رفتار انسان،«شناخت»ها و«باور»های اوست. هر چه شناخت های انسان درست تر، عمیق تر و جامع تر باشد، حرکت او در مسیر کمال و هدف خلقت بیشتر خواهد بود. از این رو تلاش برای کسب معرفت های لازم و شناخت های مفید، ارزنده و ضروری است.
اصل معنای دین، اطاعت و پاداش است وبه معنای ثانوی در مورد«شریعت» به کار می رود.
 به تعبیر امیرالمؤمنین(علیه السّلام): (اصل الدین شجرة اصلها التسلیم و الرضا) اساس و ریشه ی دین، درختی است که ریشه در تسلیم و رضا دارد.»(1)
از این رو برای رسیدن به آیین خداپسند و زندگی منطبق با خواسته های آفریدگار، ابتدا باید«دینِ» را شناخت،کسی می تواند مدعی زندگی مکتبی و متدینانه باشد که برای شناخت دین، تلاش کرده و به این «معرفت ناب» رسیده باشد.
خوب حال شناخت های بسیار و علوم متفاوتی میان مردم رایج است، ولی راستی کدام معرفت و آموزش، حیاتی تر و مهم تر است؟
امام کاظم(علیه السّلام) می فرماید:  همه ی دانش مردم را ( خلاصه شده) در چهار چیز یافتم:
1: آن که پروردگارت را بشناسی                       2:آن که بدانی با تو چه کرده( و چه نعمت هایی به تو داده است)
3:آن که بدانی از تو چه خواسته است              4:آن که بدانی چه چیزی تو را از دینت خارج می سازد(2)
این چهار نکته ی مهم، اصول کلی و ریشه ای دین شناسی است که در«خداشناسی»،«نعمت شناسی»، «وظیفه شناسی» و«راه شناسی» خلاصه می شود.
ما چند نکته از این چهار نکته را در زندگی روزمره دارا هستیم.؟

---

1. غررالحکم و دررالکلم
2.  الحیاة، ج1،ص 61